Yıllarca yüz körlüğü olarak bilinen prosopagnoziadan muzdarip olan Han So-yeon, bir gün gizemli bir şekilde Holo adındaki yapay zekanın eşsiz bir prototipini alır. Holo, So-yeon'un günlük yaşamına yardım etmeye heveslidir; ancak, So-yeon onu hem güvenmekte zorlanır hem de daha kötüsü ona aşık olmamak için mücadele eder. Holo, So-yeon'un yüz tanıma konusundaki zorluklarına çözüm sunar ve onu sosyal hayatında daha rahat hale getirmeye çalışır. Ancak So-yeon, insani duygularla dolu olan bu sanal yardımcının gerçek doğasıyla başa çıkarken, kendi iç çatışmalarıyla da karşı karşıya kalır. Bu süreçte So-yeon, gerçek dünyadaki ilişkilerle bağlantı kurmanın ve sanal olanla gerçek arasındaki çizgiyi nasıl çizeceğinin yollarını ararken, aynı zamanda Holo'ya karşı hissettiği derin duygusal bağla baş etmeye çalışır. Film, teknolojinin insani duygular üzerindeki etkisine dair derin bir inceleme sunarken, izleyiciye hem duygusal hem de entelektüel bir yolculuk vaat etmektedir. Han So-yeon'un Holo'yla olan sıra dışı ilişkisini izlerken, yalnızca bir yapay zeka prototipiyle değil, aynı zamanda hayatındaki en büyük zorluklarla da yüzleşir ve böylece mahremiyet, güven ve aşk gibi kavramlar yeniden şekillenir.