Baş karakter Andrii Dovzhenko, Sovyetler Birliği'nde yıllardır gizli tutulan korkunç bir gerçeği öğrenir - "anti-Sovyet propaganda" ile suçlananların çoğu aslında hapishaneye yollanmamıştır, bunun yerine "yavaş ilerleyen şizofreni" teşhisiyle özel psikiyatri hastanelerine kapatılmıştır. Andrii, kendisini cezalandırıcı psikiyatri uygulamalarının gerçek cehenneminde bulur. Burada çok zor bir seçimle karşı karşıyadır: ya KGB ile iş birliği yaparak ailesine geri dönecek ya da bu tür psikiyatri hastanelerinde işkence gören muhalifler hakkında gerçeği açığa çıkaracaktır. Andrii'nin hikayesi, izleyiciyi Sovyetler Birliği'nin karanlık dönemlerine götürürken, insanlık onuru ve adalet uğruna yapılan fedakarlıkların ne denli büyük olabileceğini gözler önüne seriyor. Film, izleyiciyi derin bir düşünceye sevk ederken, yaşanmış olayların etkileyici bir anlatımını sunuyor. Andrii'nin karşılaştığı bu etik ve ahlaki ikilem, izleyiciyi karakterin iç dünyasına daha da yakınlaştırıyor ve filmi, sadece bir hikaye olmaktan çıkarıp bir deneyime dönüştürüyor.