1892 yılında, Dalton Çetesi, Amerika'nın en ünlü haydutları olmayı hedefliyordu. Ama bu hayalleri kabuslarla son bulacaktı. Dalton Çetesi'nin öyküsü, geniş Amerikan topraklarına hükmeden kanlı bir geçmişin, hırsın ve hırslarına yenik düşmenin sembolik bir anlatımıdır. Çeteyi ölümsüzleştiren şey, suç dünyasına adımlarının istikrarlı ve kontrollü olmaması, aksine özgür ve yüksek riskli bir doğanın ürünüydü. Ama intikam, açgözlülük ve hırs, her haydutun sonunu hazırlayan malzemelerdir ve Dalton Çetesi'nin sonunu da zaten bu unsurlar hazırlamıştı. Dalton Çetesi'nin çöküşü, esasen büyük bir trajediye dönüşmüştür. Onların ünleri çoğunlukla romantize edilmiş olmasına rağmen, gerçekler onların sonlarının acı ve trajik olduğunu göstermektedir. Aynı zamanda, Dalton Çetesi'nin hikayesinin en önemli yönlerinden biri, Amerika'nın tarihsel ve kültürel peyzajına nasıl bir etkisi olduğudur. Onların hikayesi, Amerika'nın kendi tarihini ve suçla ilgili romantizm ve popüler kültüre olan karmaşık ilişkisini anlamak için önemli bir referanstır. Sonuçta, Dalton Çetesi'nin trajik sonu, hırsın ve aşırılığın nerede sonlandığını gösteren bir uyarıya dönüşmüştür.