Başından itibaren, bu filmde bir ahlaki muhakeme ve karakter evrimi gözlemliyoruz. Ünlü bir banka soyguncusu, dürüst bir yaşam sürmek istemesi nedeniyle, kendini polise teslim eder. Bu, onun bir nevi tövbesidir, yaptığı yanlışlardan dönmek ve geçmişini ardında bırakmak anlamına gelir. Ancak, bu durum, beklenmedik bir şekilde tersine döner. Hikaye, burada bir dönüşüm noktası yaşar ve beklenmedik bir şekilde iki acımasız FBI ajanının bu dürüst adamı ikiyüzlü bir şekilde arkadan hançerlemesi ile gelişir. Bu iki ajanın şöhret uğruna hırslarının kurbanı olması ve adaleti sağlamak için yemin ettikleri sistemle ters düşmeleri, hikayeyi tüyler ürpertici bir yöne çeker. Hikaye, banka soyguncusunun, dürüstlüğünün ve temiz bir sayfa açma çabasının ne yazık ki hüsranla sonuçlanması etrafında döner. Film, izleyicisine, belki de en çok dürüst olmaya çalışırken çift taraflı bir ihanete uğramanın acımasızlığını gözler önüne serer. Bu durum hem başkarakterin hem de izleyenlerin yaşadığı travmayı ve hayal kırıklığını arttırır. Bu film, herkesin masumiyetini ve dürüstlüğünü koruma arzusunu, bürokrasinin ve kişisel hırsın acımasızlığına karşı sorgulayan güçlü bir hikaye sunar.