Orta Çağlar’da geçen ve genç bir hizmetkarın efendisinden kaçarken duygusal açıdan dengesiz rahibelerin yaşadığı bir manastıra sığınması üzerine kurulu olan bu film, inanılmaz bir senaryoya sahip. Kendisini işitme ve konuşma engelli bir adam olarak tanıtan genç hizmetkar, manastırdaki rahibelerin sürekli olarak artan cazibesine karşı mücadele verirken aynı zamanda kendi kimliğini de saklamaya çalışmaktadır. Sinemada bu tür özgün ve ilgi çekici hikayelere pek sık rastlanmıyor. İzleyiciyi tamamen içine çeken bir hikaye ve göz alıcı bir set tasarımı var burada. Ayrıca rahibelerin istek ve arzularına karşı verdikleri mücadele, karakterlerin karmaşıklığını ve insan doğasının çelişkilerini de mükemmel bir şekilde yansıtıyor. Eşsiz bir mizah anlayışı ve zaman zaman ortaya çıkan absürt durumlar da filmin bir başka önemli özelliği. Gelgelelim, yapımda öne çıkan tek şey hikayesi ve mizah anlayışı değil, aynı zamanda oyunculuk performansları da göz dolduruyor. Özellikle genç hizmetkar karakterini canlandıran oyuncunun, yaratıcı ve zekice bir biçimde dile getirdiği duygusal yoğunluk ve iç çatışma, filmi ayrıca izlemeye değer kılıyor. Son olarak, filmdeki karakterlerin dengesizliklerini ve arzularını detaylıca ve inandırıcı bir şekilde işleyen yönetmenin başarısını da unutmamak gerek. Yönetmen, komik ve trajik unsurları ustaca harmanlayıp, hem düşündüren hem de eğlendiren bir yapıt ortaya koyma becerisini göstermiş. Kısacası, bu film mizahı ve trajediyi bir arada başarıyla sunan, karakter analizlerinde derinliği olan ve izleyiciyi sorgulamaya açık hikayeleri sevenler için kaçırılmaması gereken bir yapıt.