1946 yılında yanlışlıkla bir Sovyet kadınlar transit hapishane kampına gönderilen Alman esirlerin hikayesini anlatan bu film, trajik bir tarihî olayın karanlık yüzünü beyaz perdeye yansıtıyor. Gerçek bir hikayeden esinlenerek oluşturulmuş senaryosu ile izleyiciyi tarihin tozlu sayfalarına götüren film, savaşın insan hayatına nasıl bir kaos getirdiğini çarpıcı bir şekilde gösteriyor. Alman esirler, Sovyet kadın mahkûmlarının ve gardiyanların düşmanca tutumlarına rağmen hayatta kalma mücadelesi verirler. Bu zorlu süreçte onların en büyük engeli ise, acımasız kamp komutanı Pavlov oluyor. Pavlov’un emirleri altında yaşam mücadelesi verirken bir yandan da birbirlerine güven duymak zorunda kalırlar. Öte yandan, filmde sadece Almanların değil, Sovyet kadın mahkumların da yaşadığı zorluklar ve dehşet verici olaylar gözler önüne seriliyor. Her biri ayrı bir hayat hikayesi olan Sovyet kadınları, savaşın vahşetini ve insanın hayatta kalma içgüdüsünü yeniden hatırlatıyor. Kısacası, bu film, savaşın acımasızlığına karşı insanın hayatta kalma mücadelesini, tarihinin en kara dönemlerinden birini yaşayan insanların gözünden anlatıyor. Sadece bir savaş filmi olmanın ötesinde, insan psikolojisi, dayanışma ve hayatta kalma içgüdüsü üzerine de derinlemesine bir inceleme sunuyor. Savaşın her iki tarafında da yaşanan insan dramları gözler önüne serilirken, izleyiciye tarihin acımasız yüzünü unutmamayı hatırlatıyor.