"Kırmızı Deri Koltuk: İktidarın Hafızası" adlı film, politik bir hiciv komedyası olmasının yanı sıra son derece orijinal bir metafora sahip. Film, geleneksel politika anlayışını kırmızı bir deri koltuğun gözünden anlatıyor. Bu koltuk, senelere yayılan anılarında, her seçim döneminde yerini yeni bir valiye bırakan ve hataları, yolsuzlukları, iktidar hırsıyla bir sistemin nasıl yozlaştığını bize gözler önüne seriyor. Koltuk gayet farkında, bir sonraki vali kim olursa olsun, sistem daha da çürüyecek. Ancak bu değişmez kader, koltuğu yakmaya karar veren son valiye kadar sürecek. Bu akıllıca örülmüş senaryo, valinin değiştiği her sahnede, koltuğun daha da yıprandığını, daha da eskidiğini ve daha fazla yolsuzluk gördüğünü görebiliyoruz. Film, değişen siyasi figürlerin bir koltuğun üstünde nasıl izler bıraktığını göstererek, iktidarın dönüşüyor, çürüyor ancak asla tamamen yok olmadığını vurguluyor. Hiçbir şeyin değişmediği ancak her şeyin daha kötüye gittiği bir çıkmazı bize gösteriyor. Ancak bütün bu trajikomik hikaye, koltuğu yakmaya karar veren son valinin aksiyonlarıyla bir sona ulaşıyor. Bu film, modern zamanların politik yozlaşmasını bir koltuğun perspektifinden mükemmel bir şekilde anlatıyor.