Simon, 37 yaşında, göğüs hastalıkları bölümünde her gün ölümle iç içe çalışan tecrübeli bir doktor. İyi bir profesyonel olarak kendini korumayı öğrendi, işinin gereği bu. Ancak annesi, yaşadığı kritik bir rahatsızlık sonucu hastaneye kaldırıldığında, Simon'un hayatı altüst olur. Her ne kadar ölüm, Simon'un günlük yaşamının bir parçası olsa da, annesinin bu durumu onu derinden etkiler. Bu acımasız gerçekle yüzleşmek zorunda kalmak, onda profesyonel kimliği ile oğul kimliği arasında bir çatışma yaratır. Annesiyle olan bağlantısı, tıp fakültesinde hiç öğrenemeyeceği bir dersi öğretir ona: Ne kadar deneyimli bir doktor olursan ol, sevdiklerinle ilgili bir durumda asla tarafsız kalmak mümkün değildir. Bu zorlu süreçte Simon, annesiyle geçmişine dair anılarını hatırlamaya başlar. Bu anılar, onun annesiyle ilişkisini ve hastalıkla savaş şeklini yeniden değerlendirmesini sağlar. Simon, annesinin yaşama tutunma çabası karşısında, solunum biliminde bir doktor olarak edindiği tüm bilgi ve tecrübesini kullanır. Ancak sonunda anlar ki, karşısındaki annesidir ve onu bir hastadan çok, annesi olarak görmesi gerekmektedir. Simon'un hikayesi, aşina olduğumuz bir dünyayı, bir doktorun gözünden yeniden değerlendirmemize olanak sağlıyor. Aynı zamanda, hastalarla olan etkileşimlerin ne kadar kişisel ve karmaşık olabileceğini, ve bu ilişkilerin doktorları ne kadar etkileyebileceğini de bize gösteriyor.