Gizemli ve bilinmeyenin soğuk sularına dalan bir mezar yağmacısının suç dolu hayatını yansıtışına tanık oluyoruz. Bu kişi, toplumun kabul edilebilir sınırlarının dışında, zamanının büyük bir bölümünü mezar taşlarının gölgesinde geçirerek, ahlaki çizgileri çiğnemektedir. Bir yandan yaşamı, ölülerle iç içe olan bu tuhaf karakter, hikayesini anlattıkça izleyiciyi de derin bir iç hesaplaşmanın içine sürüklüyor. Suçun ve pişmanlığın iç içe geçtiği bu öykü, karakterin hayatının hem en karanlık, hem de en aydınlık anlarını bizlerle paylaşıyor. Her karesiyle izleyicisini etkisi altına alan bu yapım, mezar yağmacısının yaşamından kesitler sunarak, izleyiciye kendisini sorgulatan bir aynanın karşısına getiriyor. Mezarlardan çalınan eşyaların acı hikayeleri, yağmacının yaşadığı bütün suçları gözler önüne seriyor. Bu yağmacı, çaldığı eşyaların hayatlarına dokundukça, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalıyor. Her bir hırsızlık olayı bir başka içsel yolculuğa dönüşürken, izleyicinin de yağmacıyla birlikte tarihin tozlu sayfalarında gezinmesi sağlanıyor. Film, bir suçlunun yaşamına dair merak uyandıran bir portre çiziyor. Ancak bu portre, klişe bir suç hikayesinden çok daha fazlasını ifade ediyor. Bu film, bir suçlunun bilinçaltında yatan derin ve karmaşık duyguların, pişmanlıkların ve yaşanmışlıkların sinematik bir yansıması olarak karşımıza çıkıyor. Kendi eylemlerine dair içsel bir yolculuğa çıkan bu mezar yağmacısı, izleyiciye kendi hayatını ve seçimlerini yeniden değerlendirme fırsatı sunuyor.