Dere, sürekli bir döngü içerisinde oluşturur ve yıkar; bu döngüden ise insan bile kaçamaz. Bu önerme, düşündüğünüzden daha derin bir anlam taşır. Yıllardır evrensel anlatılarda, sanatta ve edebiyatta, hep nehirlerin, suyun, bu güçlü ve devamlılık arz eden elementin yaratıcı ve yıkıcı gücüne dikkat çekilmiştir. Buna sinema sanatı da dâhildir. Sinema, aynı dere gibi dağları aşan, sınırlar boyunca akıp giden ve karşı konulmaz bir etkiye sahip olan bir sanat formudur. Evet, sinema ve nehirlere olan bu benzeşim şaşırtıcıdır. Sinema, aynı bir nehir gibi, hayatın en karmaşık ve derin yönlerini gözler önüne sererken yeri geldiğinde ise acımasızca yıkar ve yok eder. Sinemanın bu nehir gibi sürekli kendini yenileyen, bazen yıkım bazen de yaratım sürecine tanıklık etmek, bir film eleştirmeni olarak beni sürekli yaratıcı ve yenilikçi fikirlerle besler. Belki de bu yüzden, sinema ve nehirlerin bu benzerliği üzerine düşünmek ve fikirlerimi sizlerle paylaşmak bu kadar heyecan verici. Sonuçta, ne sinema ne de nehirler, eninde sonunda kaçınılmaz döngülerinin bir parçası olan yıkımlarından sonra yeniden can bulurlar. Bu nedenle, sinemayı anlamak ve yorumlamak için bir nehrin sürekli değişim ve yenilenme sürecini göz önüne almak oldukça faydalı olacaktır.