1847 yılında Viyana'da bulunan bir doğum kliniğinde gizemli bir salgın ortaya çıkar. Dönemin bilimsel anlayışına meydan okuyan doktor Ignác Semmelweis, lohusa humması olarak bilinen bu ölümcül hastalığı yenmeye çalışmaktadır. O dönemde, doktorlar ve tıp öğrencileri, otopsiler yaptıktan hemen sonra el yıkamadan doğumlara girerler ve bu durum, hastalığın yayılmasına büyük ölçüde katkıda bulunur. Semmelweis, doğumdan hemen önce ellerin klorlu kireç çözeltisiyle yıkanmasının bu ölümcül salgını durdurabileceğini fark eder. Ancak bu basit ve devrim niteliğindeki çözüm, tıp camiası tarafından büyük bir dirençle karşılanır. Dönemin alışılmış teorilerine ve uygulamalarına aykırı olan bu yaklaşımı nedeniyle meslektaşları tarafından dışlanır. Semmelweis, bulaşıcı hastalıkların yayılmasını önlemek için hijyenin önemine dikkat çekerken, bir yandan da bu mücadelede yalnızlaşır. Film, tıp tarihine damgasını vuran bu dönüm noktasını ve Semmelweis'in trajik mücadelesini etkileyici bir şekilde işler. Film boyunca, izleyici, bilimsel yeniliklerin kabul edilmesindeki zorluklarla ve toplumsal ön yargılarla yüzleşen bir bilim insanının azmini ve kararlılığını içten bir şekilde hissetme imkanı bulur.