Sosyal anlamda oldukça izole bir yaşam sürdüren ve olağanüstü yeteneklere sahip bir bilgisayar operatörü, Yönetim tarafından Zero Theorem'ı ispatlamakla görevlendirilir. Bu teori, evrenin hiçlikle sonlandığını ve dolayısıyla hayatın anlamsız olduğunu öne sürer. Ancak ilginçtir ki, bilgisayar operatörünün bu anlamsızlığın yanı sıra hayatta en çok arzuladığı şey anlamdır. Özünde, belki de bu durum modern yaşamın ironik bir yansımasıdır. İzleyicilere bu paradoksal durumu, hayatın sonsuz karmaşası ve anlamsızlığı üzerine düşünme fırsatı verir. Karakterimiz, kendine ait bir anlam yaratma arzusuyla yoğun bir biçimde ilgilenir. Ancak, üzerindeki baskı, onu sıradan bir yaşam sürdürmeye itmekte ve belki de en çok ihtiyaç duyduğu şey olan anlamı arama çabalarını engellemektedir. Bu çarpıcı hikayenin özü, hayatın anlamını arayan her bireyin karmaşık duygularını ve çelişkilerini anlatır. Seyirciyi, evrenin anlamsızlıkla sona erip ermediği üzerine düşünmeye davet ederken, aynı zamanda hayatın anlamının ne olduğunu ve bu anlamın nereden geldiğini sorgulamaya teşvik eder. Zero Theorem, izleyicilere hayatın karmaşasını, trajedisini ve aynı zamanda güzelliğini hissettirirken, onları derin düşüncelere sürüklüyor. Her ne kadar hikaye bir bilgisayar operatörünün etrafında dönsede, aslında evrensel bir insani hikayeyi anlatıyor. Her birimizin, anlam arayışı içerisinde, kendi 'Zero Theorem'larımızı çözme çabasını yansıtıyor.