Gecenin karanlığında yürütülen bir eğlenceden sonra Ava, evine sessiz sedasız döner ve yatağında kendisine tıpatıp benzeyen bir kişiyi bulur. Bu şüpheli kişinin bir zaman yolcusu olduğunu ve bedenini ele geçirdiğini öğrenir. Artık o bir hayalet, bir varlık-yoksulluk arasına sıkışmış bir ruhtur. Kendisini bir anda paralel bir evrende bulan Ava'nın korku ve endişe dolu bu serüveni, izleyiciye kendini sorgulama olanağı sunan, üzerine düşünmeyi teşvik eden bir yolculuk olarak görünebilir. Filmin kurgusu, izleyicinin düşüncelerini derinden sarsmayı başarıyor. Ava'nın yaşadığı bu olağanüstü durum, insanın kendi kimliğine bakışını, beden algısını ve varlık anlayışını derinden sorgulamaya itiyor. İzleyicinin gerçeklik algısını sorgulatan film, var olan sınırlarda bir yeniden düşünme ve genişleme arayışı içine sokuyor. Gizem, gerilim ve kişisel çatışmanın iç içe geçtiği bu öykü, bilinmeyene dair derin bir korkuyu ve merakı besliyor. Ava'nın zorlu yolculuğu boyunca izleyici de onunla birlikte kimliğini, bedenini ve varlığını sorgulamaya başlıyor. Ava'nın hikayesi, sadece bir bilim kurgu filmi olarak değil, aynı zamanda insanın kendi varlığına ve kimliğine dair bir felsefi sorgulama olarak da görülebilir. Bu tür filmlerin seyirci üzerinde boyutları ve bakış açıları ile ilgili değişimler yaratma yeteneğine sahip olduğunu hatırlatarak, Ava'nın hikayesi sinema dünyasında önemli bir yer tutuyor. Kendi bedeninde bir yabancıya dönüşen ve gerçeklik algısını sorgulayan Ava'nın hikayesi, sinemanın sadece eğlence amacı güden bir sanat olmadığını, aynı zamanda derin felsefi ve toplumsal sorunları ele alabilen bir araç olduğunu kanıtlıyor.